سایت خبری – تحلیلی باران
  • کد خبر : 14916
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • تاریخ انتشار خبر : 8 ژوئن, 2020 - 15:03
  •   

    دردنامه مردم جنگ‌زده‌ خوزستان در واکنش به اظهارات اخیر استاندار

    💥 *دردنامه مردم جنگ‌زده‌ خوزستان در واکنش به اظهارات اخیر استاندار* آب را که بستید، هوا را که آلودید، نفت را که سوزاندید، نان را که آجر کردید ، حداقل اگر صدای ناله های دلخراشمان دل نداشته تان را به رحم نمی اورد مارا به نقض شریعت‌مان بهتان نزنید… ——————— با رحلت امام همه خانواده […]

    💥 *دردنامه مردم جنگ‌زده‌ خوزستان در واکنش به اظهارات اخیر استاندار*

    آب را که بستید، هوا را که آلودید، نفت را که سوزاندید، نان را که آجر کردید ، حداقل اگر صدای ناله های دلخراشمان دل نداشته تان را به رحم نمی اورد مارا به نقض شریعت‌مان بهتان نزنید…
    ———————

    با رحلت امام همه خانواده و همسایگان ما در اهواز عزادار شدند؛ او محبوب همگان بود و طبیعی بود که اینگونه برای او گریه کنند؛ محبوبیت معمار انقلاب تا جایی بود که در بستگان ما با ورود تاریخی او به ایران برخی نوزادان را “عبدالامام،” نامیدند.

    مردم ما به طور سنتی دلبسته اهل بیت (ع) هستند و احترام ویژه‌ای برای سادات قائل‌اند؛ همین بود که امام و انقلاب اسلامی را از همان آغاز از خود می‌دانستند و در جنگ نیز درحالی که صدام حسین به استقبال و همراهی هم‌زبانان خود دلخوش کرده بود اما شعارها و وعده‌های او نتوانست از ذره‌ای از مقاومت مردمی بکاهد و سرنوشت جنگ و انقلاب اسلامی به گونه دیگر رغم خورد.

    پیش از انقلاب در شوش و آبادان و خرمشهر و شهرهای دیگر شرکت‌های صنعتی و کارخانجات متعددی احداث شده بود و کشاورزی و صیادی نیز به لطف دریا و جریان رودخانه‌‌های پرآب استان، شغل بیشتر مردم خوزستان بود به همین دلیل کمتر مردم با مشکل بیکاری مواجه بودند.

    در جنگ اما بسیاری از تاسیسات و زیرساخت‌ها نابود و خوزستان مشغول التیام زخم‌های خود شد در حالی که سایر استان‌ها گوی سبقت را در توسعه را از یکدیگر می‌ربودند و در سطح منطقه نیز، عروس خاورمیانه دیگر زیبایی سابق را نداشت و به مرور جای خود را به دبی و استانبول داد.

    همه چیز آنقدر دگرگون شد که بسیاری از جنگزده‌ها دیگر برای بازگشت به شهر خود و تکرار خاطرات خوش قبل از جنگ امیدی نداشتند؛
    هنوز هم بعد از ۴۰ سال، اردوگاه‌های آوارگان جنگی در شهرهای مختلف کشور مانند مشهد، کرمان، امیدیه، قائم‌شهر و بوشهر تحت عنوان “شهرک عربا” شناخته می‌شوند و از محروم‌ترین مناطق آن استان‌ها هستند.
    چندسال گذشت و خوزستان بعدها درگیر فرسودگی زیرساخت‌ها، ریزگرد، بی‌آبی، بی‌عدالتی، بی‌تدبیری، اختلاف طبقاتی و در نتیجه بیکاری و محرومیت بیشتر شد و همانند دوره جنگ بالاترین نرخ مهاجرت را پیدا کرد.
    مردم این استان حتی دیگر امیدی به استخدام در شرکت‌ها ندارند ، امیدی به اصلاح زودهنگام زیرساخت‌ها ندارند؛ امیدی به رسیدن به سطح سایر استان‌ها ندارند و در بی‌آبی غرق شده‌اند.

    سال‌ها از جهاد علیه استعمار انگلیس، از انقلاب و جنگ گذشته است و این مردم همان مردم‌اند که دلباخته اهل‌بیت، امام و انقلاب بودند و به گفته بزرگانشان‌، خوزستان دروازه ورود تشیع به ایران است و آنها از هر مکان و قوم دیگر به انقلاب و ولایت نزدیک‌ترند اما اینک یک مشکل دیگر هم به آنان اضافه شد و آن اینکه به صورت پیش‌فرض در مظان اتهام هستند و گویی که ولایتمداری خود را اثبات نکرده‌اند!

    استاندار خوزستان اخیرا در اظهاراتی، اعتراض مردم ، غیزانیه، خرمشهر آبادان و… به بی‌آبی را نتیجه دسیسه دشمن توصیف کرده بود.

    حرف مردم این است:
    آب را که بستید، هوا را که آلودید، نفت را که سوزاندید، نان را که آجر کردید ، حداقل اگر صدای ناله های دلخراشمان دل نداشته تان را به رحم نمی اورد، مارا به نقض شریعت‌مان بهتان نزنید …

    نظرات برای این مطلب بسته شده است.


    Sorry, the comment form is closed at this time.